arjenArtist

Gids bij waarneming / Guide to perception
My artistic practice consists of creating sculptures and installations, conceiving and curating exhibitions and making art on commission.

 

Arjen Lancel makes sculptures and installations, where materials and its narrative, reflect the public space and our personal surroundings. Where the paradox of life is a tool to create: the Everyday, the longing for Beauty and the power of the Elusive translated in metaphysical utensils. Where meanings and stories enrich man but also encapsulate him.
Curating: I see curating artshows as an extension of my individual work. Questions or issues set in my work, can serve as a guide for conceiving an ideal exhibition in which various types of work and disciplines can coexist. Conceiving and making an exhibition is for me a way to explore how people can experience art in a different manner.
For the Amsterdam Museum Night at Arti et Amicitiae I co-curated 5 art events. All of which have been honored with the Museum Night Jury Award, in the top three.

NL:
Omschrijving en werkwijze /- In de praktijk / – Tentoonstellingen maken als kunstproject / – Kunstopdrachten / – Neven functies.

Omschrijving en werkwijze .
Een beeld is als een vervolg op de werkelijkheid. Als een product van een mentale ruimte waarin gegevens en associaties constant tot een verhaal worden gemonteerd. Met daarin de schijnbare tegenstelling tussen het alledaagse, het banale en het ontastbare, het verlangen naar schoonheid. Onze verbeelding is daarbij zowel helper, bedenker, maker als zelf bedrieger.

Ik zie een kunstobject graag als een gebruiksvoorwerp maar dan op een metafysische of poëtische wijze. Als een troostobject wat met je meehuilt, een object als een transformeerbare triomfboog of als mentaal speelgoed.

De wandsculpturen, onder andere gebaseerd op oude alchemistische en moralistische prenten, zijn als waarachtige fabelen. Geplaatst in hedendaagse vertellingen, fantasievol en wreed tegelijkertijd, verwijzen zij naar de mythen van de actuele beeldcultuur.
Het zijn ruimtelijke tekeningen, constructies van uit hout gezaagde voorstellingen. Ze refereren aan de bouwdozen uit onze kinderjaren. Ze bestaan uit getekende, uitgezaagde, platte vormen die gecombineerd in een sculptuur, ruimte en diepte suggereren.De verbindingen tussen de onderdelen zijn zo gemaakt dat de werken op praktisch wijze, zoals een bouwdoos demontabel zijn.

De tekenachtige werkwijze verschaft mij een lenigheid in de afwisseling van denken en doen tijdens het maken van een werk. Onderdelen opnieuw tekenen, van plaats veranderen en toevoegen kunnen het verhaal van een beeld in korte tijd een nieuwe wending geven. Deze niet gefixeerde beelden geven het werk letterlijk en figuurlijk iets speels en lijken ze op een prettige wijze nooit geheel af.

GB:
Guide to perception.
A picture is like a sequel to the reality. As a product of a mental space in which data and associations constantly be edited into a story. Containing the paradox between the everyday, the banal and the intangible, the desire for beauty. Our imagination is considering both helper, inventor, author and self-deceiver.

I like to see a work of art like a utensil but in a metaphysical and poetic manner. As a consolation object that cries with you, an object as a transformable triumphal arch or as a mental toy.

The recent mural works are constructions of wood sawn images. They are reminiscent of the kits from our childhood. The flat shapes are combined in a sculpture, suggesting space and depth.
Based on ancient alchemical secretive and moralistic prints this true fables refer to the myths in today’s visual culture.
It is interesting, while making these murals, they can change of meanig during manufacturing. This gives the impression that the shape of the image can be rearranged, while at the same time the sculptures look natural and finalized.

——————————————————————————————

In de praktijk
Installaties en Beelden / tentoonstellingen maken / kunst in opdracht/ nevenfuncties
Mijn werk is de laatste jaren op vele plekken, beurzen, kunstruimtes en galeries te zien geweest en ik ben volop bezig met de verdere ontwikkeling van mijn recente werk.

Vaak verstrengeld mijn werk zich met bedenken en maken van bijzondere tentoonstellingen. Zoals ‘Wintergarden’ op This Artfair te Amsterdam waar ik samen met Maaike Visser voor Project Space Zoete-Broodjes een speciale inrichting voor de tentoonstelling heb gemaakt. Een winterbeeldentuin waar men als bezoeker al knisperend als over echte sneeuw, door heen schuifelt langs de sculpturen en installaties van 10 beeldend kunstenaars die wij hiervoor hadden uitgenodigd. De inrichting en de beelden lijken hier samen te smelten tot een totale installatie.

Tentoonstellingen maken als kunstproject.
Ongeveer 10 jaar geleden ben ik tentoonstellingen en kunstmanifestaties gaan bedenken en organiseren als een verlengstuk van mijn individuele werk. Een vraag die ik in aan mijn werk of werkwijze stel, dient vaak als inspiratie voor het concept van een tentoonstelling. Daarnaast is het bedenken en maken van een tentoonstelling voor mij een manier om te onderzoeken hoe mensen op andere wijze kunst kunnen ervaren.

Na een aantal grote tentoonstellingen te hebben gemaakt werd ik in 2007 gevraagd deel te nemen aan de programmacommissie van Arti et Amicitiea en in 2011 door Maaike Visser om samen de programmering bij project space Zoete-Broodjes te gaan doen.
5 jaar geleden initieerde Frans Franciscus en ik het plan om met Arti et Amicitiae deel te nemen aan de Amsterdamse Museumnacht. Dit heeft geleidt tot 4 kunstmanifestaties door het gehele gebouw van Arti et Amicitea met een parcour van interessante vaak edgy kunst, performances, videofilm projecties,live band, opera liederen, voor een breder en jong publiek.Dit werd door Museumnachtorganisatie gewaardeerd met 4 ‘Museumnacht Jury Awards’ van de 4 keer dat we deelnamen.

De Museumnacht tentoonstelling, ‘Obscurity & Darkness’ werd in St Petersburg, Loft Etagi, tijdens het Nederland-Rusland jaar gepresenteerd in het ShadowBox Festival.
Deze Museumnacht manifestaties zijn tot nu toe elk jaar gesubsidieerd door het AFK. Ook dit jaar gaan wij weer een nieuwe Museumnacht tentoonstelling maken.

Ook de Jubileum tentoonstelling ‘Tomorrow Never Knows’ in opdracht van Arti et Amicitiae is een voorbeeld van een expiremenentele tentoonstelling.
‘Tomorrow Never Knows’, is een kunstmanifestatie met een hybride tentoonstellingsmodel, Meta-platform met een veelzijdig programma van actuele kunst. bezoeker kennismaakte met de vele facetten van de kunstwereld. Er werd ruimte geboden aan: arti recendencies met site spacific en performance kunstenaars, kunst radiomakers, een verzamelaar als curator, een blogger, een expirementele galeriehouder.
————————————————————

Kunstopdrachten
Opdrachten en projecten op lokatie. De mogelijkheden, de betekenis en de geschiedenis van een ruimte vormen de inspiratie voor het maken van grote ruimtelijke werken op lokatie of in een opdracht situatie. Uitgangspunt is het scheppen van een nieuw verhaal binnen de context van een specifieke omgeving.
Voorbeeld:’Slokop’ ,fontein sculptuur bij Mijdrecht. Opdracht gemeente De Ronde Venen.

http://www.arjenlancel.nl/commisions

—————————————————————————————————

Neven functies:
– Ruimtelijke Ontwerpen voor Cinekid o.a .the Soundwave. een kinetishe installatie. ism met studenten van de TU delft.

 

Tekst tot 2015
‘Als je denkt dat scherven geluk brengen, waarom gooi je dan je eigen glazen niet in’
de schijnbare tegenstelling is een belangrijk instrument. De behoefte aan tragiek en monumentaliteit staat op paradoxale wijze tegenover de ‘lichtheid’ en de wens om te ontsnappen aan diezelfde tragiek en monumentaliteit.

Opdrachten en projecten op lokatie. De mogelijkheden, de betekenis en de geschiedenis van een ruimte vormen de inspiratie voor het maken van grote ruimtelijke werken op lokatie of in een opdracht situatie. Uitgangspunt is het scheppen van een nieuw verhaal binnen de context van een specifieke omgeving.

De afgelopen jaren heb ik me in mijn werk met verschillende series beelden bezig gehouden. Onder andere:

-   Installaties  > Work
In veel gevallen omgevingsgerelateerde werken: zoals ‘Wipers’, ‘Sleepers’, ‘Good Vibrations’. Dit zijn electronisch gestuurde installaties. Deze werken vormen de basis voor het initiatief van de tentoonstelling ‘Low Tech’ in Arti et Amicitiae  2005. Uitgangspunt van de tentoonstelling was dat de techniek in dienst van de kunst staat en tegelijkertijd onderdeel van de beeldtaal is. Ik heb kunstenaars voor deze tentoonstelling gevraagd die vaak op eenvoudig wijze een werk in beweging zetten. Zie voor verdere omschrijving de bijlage van de uitgebreide  c.v.

-   Troostbeelden (fonteinen) > Work
Dit zijn de witte polyester fontein beelden, de zogenaamde ‘troostapparaten’. Ze gaan voor je wateren als je de stekker in het stopcontact steekt. Met deze serie ben ik begin 1999 begonnen, deze beelden heb ik vele malen tentoongesteld. Dit resulteerde in een opdracht voor de Gemeente Alkmaar. Voor het Canadaplein aldaar heb ik drie aluminium troostbeelden ontworpen en geplaatst, zie hiervoor ook mijn website. In de nieuwe serie beelden is het waterbassin de verbeelding van het lichaam of de leefruimte van de afgebeelde figuur. Werken: ‘Cry Baby’, ‘Afscheid’, ‘Don’t look now’I, ‘Don’t look now’II en ‘VAIN’. Maar ook de opdracht voor de  gemeente Alkmaar: ‘Spoken huilen omdat ze niet bestaan’ is hier een voorbeeld van.

-   Schetsmatige werken > Work
‘Self pitty’ en ‘Zuiverheid’ komen voort uit concepten, verhalen en toevallige gebeurtenissen gekoppeld aan de betekenis van het materiaal.

-   Opdrachten voor de openbare ruimte  > Commissions
zijn altijd een enorme uitdaging en vragen om een zeer preciese benadering van de omgeving. Rekening houdend met de betekenis en de publieke functie van een plein of een stoep voor een gebouw.
In 2009 zal de kunstopdracht ‘Slokop’gerealiseerd worden. Het is een waterbeeld voor de Gemeente De Ronde Venen.

-   Glazen bloem beelden  > Work
Deze Vanitas beelden zijn gemaakt van verzamelde glazen en vazen uit kringloopwinkels, deze heb ik stuk geslagen en verwerkt. Het idee om bloemen van gebroken glasscherven te maken komt onder meer voort uit het werk ‘Als scherven geluk brengen, waarom gooi je dan je eigen glazen niet in’. Het interessante van de bloemen ligt voor mij in de ambiguïteit tussen een serene aantrekkelijke schoonheid en de verbeelding van de vergankelijkheid en kwetsbaarheid. Ik zocht hier naar een manier om de beelden een vanzelfsprekendheid mee te geven. Zo ontstond het idee de bloemen uit de voet en de kelk van een glas te laten groeien. ‘Mistery of Mary’ en ‘Gift for Anna’.